15 juli 2024 ZOEA GEIT DET deel 2
Een paar weken geleden hadden we een gesprek met de twee oprichtsters van ANIMATO. Aanleiding daarvoor was het feit dat Animato dit jaar zijn 35-jarig bestaan viert.
Vandaag zitten twee andere trouwe leden van ons koor bij ons aan tafel: Ria en Anja, allebei gezegend met een mooie sopraanstem. Met hen willen we praten over het ontstaan van hun vriendschap zoals die opbloeide bij Animato waar ze elkaar hebben leren kennen. Ze bleken heel goed met elkaar overweg te kunnen en hun omgang met elkaar groeide als vanzelf uit tot een warme vriendschap. Ze hebben vaak dezelfde belangstelling, onder andere hun brocante-winkeltjes, ze wandelen samen en ze ondernemen van tijd tot tijd van alles met elkaar, zoals onlangs toen ze de tentoonstelling Criminele vrouwen ? in Echt bezochten. Heel apart was dat.
Anja kwam in 2005 samen haar vriendin Patricia bij het koor. Ria verhuisde met haar partner Rob in 2007 vanuit Utrecht naar Maasbracht en, omdat ze zo graag zongen, werden ze binnen de kortste keren lid van Animato. Ze voelden zich meteen “omarmd’: het feit dat ze uit ‘Holland’ kwamen, speelde geen enkele rol. Ze maakten met name in het koor snel nieuwe vrienden.
Zij noemen zich, als het om hun leeftijd gaat, graag “oudere jongeren”. - naar Koos Koets en Robbie Kerkhof, twee typen van Van Kooten en De Bie uit de jaren zeventig. Ze blijven zich jong voelen. Dat heeft zeker ook te maken met het zingen, en met name het zingen van het gevarieerde repertoire dat zo bij Animato hoort.
Ria komt uit een kinderrijk gezin (in De Bilt) waarin muziek een belangrijke rol speelde. Ze waren bijvoorbeeld met z’n achten op mondharmonica-vereniging! Anderen hadden drumles en vrijwel iedereen thuis zong graag; alle genres kwamen aan bod. Gezellige boel was het daar!
Pas rond haar 50ste ging ze in een koor zingen. Al vanaf haar jeugd tekent en schildert ze graag, vaak ook in cursusverband. Ze neemt deel aan exposities en ze heeft nog steeds veel plezier aan haar grote hobby.
Anja komt ook uit een muzikale familie; een veel kleiner gezin, uit Montfort -een sterk, van oudsher zelfbewust dorp, eh sorry: stad! Ja, inderdaad: stad. Montfort kreeg al in 1236 stadsrechten, maar het bleef een dorp. De muziek in Anja’s gezin maakten haar ouders zelf: zij zongen altijd in huis, vaak vertellende liedjes, en niet zo zachtjes. Dat is nog eens een ‘muzikaal’ gezin! Ze kreeg de muziek met de paplepel ingegoten. Ook keken ze samen vaak naar operettes. Later was ze secretaresse op een muziekschool: ook de hele dag muziek om zich heen. Uiteindelijk ging ze zelf zingen. Dat vindt ze nog steeds geweldig. Ze ervaart het zingen als totale ontspanning; ze noemt het ‘bijna meditatief ‘.
Ze zijn allebei heel graag bij Animato, alleen al om het repertoire. Ria vindt het bijzonder (fijn) dat je bij Animato kan zijn wie je bent. Anja beaamt dat en voegt eraan toe dat je door de fijne open sfeer gewoon met iedereen contact kan maken. Je kunt zomaar met iedereen een gesprekje aangaan. En wat ze ook heel belangrijk vinden: onze dirigente Veronika hebben ze hoog zitten! Haar ambitie kunnen ze erg waarderen. Bij haar leer je zingen met je hart!
Dan vragen wij naar hun beleving van hoogtepunten met Animato.
Oh, dat zijn er zó veel, roepen ze spontaan. Moeilijk kiezen!
Ze noemen mooie optredens en concerten, zoals het reisje naar Keulen in 2014 en het kerstconcert in Horn van 2022 (Ria). Ook het zingen in de kathedraal in Roermond, waarvan één keer bij een huwelijk, onze kerstconcerten in Daelzicht, en de optredens bij Open Poorten-dagen in Buggenum (Anja).En er waren nog veel andere mooie optredens.
Ook aan lievelingsnummers geen gebrek. Ze kiezen allebei voor songs die hen vooral in de melodielijn raken, bijvoorbeeld You needed me, Irish blessing, May it be, het Halleluja van Händel. Anja kan ze snel opnoemen. Ria stemt in en voegt er Panis Angelicus en Terra Promessa aan toe. En natuurlijk The love of a friend. Maar er zijn er nog meer, zeggen ze ‘in koor’.
Tot slot: wat wensen ze Animato toe?
Jeugdigheid, zegt Anja meteen, jongere leden aantrekken met een gevarieerd repertoire.
Vasthouden aan ons elan, aldus Ria, zin in het zingen blijven uitstralen, en passie, de aanstekelijkheid van samen zingen overbrengen.
Dat zijn wensen waarmee het koor nog lang - en gelukkig- vooruit kan, vinden we alle vier.
Met dank voor het fijne gesprek met Ria en Anja, en de koffie bij Ivonne haasten we ons naar onze repetitie-avond in de Postkoets, waar we al werken aan ons jubileumconcert op 23 november.
Volgende keer willen we het derde thema van ons jubileumconcert aan bod laten komen: lief en leed. Overal waar mensen samenwerken, spelen lief en leed een belangrijke rol. We zullen erover spreken met nog twee andere koorleden.
Ivonne Plagge en Paul van Dooren
