3 oktober 2024 Zoea geit det deel 4
Het is oktober en we zijn toe aan ons 4e interview met (weer twee andere) koorleden. De herfst is met veel energie, nattigheid en zelfs kou over ons heen gekomen. ANIMATO aakt zich op om midden in die herfst zijn 35-jarig jubileum te vieren.
De vorige gesprekken gingen over de begintijd van Animato, over vriendschappen die ontstaan onder het samen zingen, en over het delen van lief en leed in ons koor. Het 4e gesprek gaat over FEESTEN: hoe fijn of nodig is dat en wat vier je dan eigenlijk?
De gesprekstafel bij Ivonne thuis ziet er feestelijk uit met koffie en thee en heerlijk gebak.
Dat belooft wat! Zeker met de twee leden die nu tegenover ons zitten. Dat zijn Angela Thissen (morgen 68) en Ed Vossen (67). Als wij vragen of zij de geschikte personen zijn die we over ‘feesten’ kunnen vragen, stemmen ze breed lachend in: ja, ze houden allebei wel van een feestje op z’n tijd! Samen feest vieren vinden ze heel belangrijk in het leven.
Wie zijn deze twee ‘feestelingen’?
Angela Thissen-Delhoofen is geboren in Horn in een gezin met vier dochters. Dat betekende toen dat hun bijzondere achternaam in de volgende generatie buiten gebruik zou raken. En dat bleek ook. Ach ja, op zeldzaamheden kun je trots zijn. Op haar 17e trok
ze voor haar studie N20 (handvaardigheid, opvoedkunde) naar Maastricht, waar ze vier jaar bleef wonen. Daarna werkte ze in St. Michielsgestel, vervolgens als psychologisch assistente bij St.Anna in Heel. Met haar man Hans woonde ze in Nijmegen en daarna in
Breda en Heerlen. Uiteindelijk werd het Haelen, waar ze nog steeds graag wonen. Ze kregen samen drie zonen en toen die groter werden, pakte ze haar werk weer op. Ze werd begeleidster bij Daelzicht. Daar bleef ze tot haar pensioen.
Ze heeft lang pianogespeeld en altijd graag gewandeld en gefietst - toen zij en Hans 60 werden, fietsten ze samen naar Santiago de Compostela! In Haelen was Angela jarenlang lid van de toneelclub. Als kind zong ze al bij het jongerenkoor in Horn, maar later nam ze
zich voor: als ik 50 word, ga ik bij een koor. Dat is iets voor oudere mensen, dacht ze!! Een gemengd koor had haar sterke voorkeur (altijd alleen maar met vrouwen onder elkaar…hmmm, nee). Ze is nu dus 15 jaar, als alt, lid van Animato. ‘Zoea geit det’, zou je kunnen zeggen. Ze werd vrij snel secretaris. Die taak paste haar en zo leerde ze iedereen snel kennen.
Dan de eerste man in onze interviewreeks: Ed Vossen. Hij is een ‘Jutter’ zegt hij, oftewel iemand die geboren is in Den Helder. Zijn roots zijn wel Limburgs: zijn ouders zijn er geboren, maar vader was een marineman. Die moest dus naar Den Helder. Toch keerde het gezin (6 kinderen waarvan Ed de jongste is) later - Ed was toen 11 - weer terug naar Linne, waar hij sindsdien altijd is blijven wonen. Hij ging naar het MBO en kreeg een baan als procesoperator bij DSM. Afwisselend, uitdagend werk waarin techniek heel belangrijk was. Hij heeft er altijd van genoten. Hij is twee keer getrouwd; in beide huwelijken kreeg hij een zoon.
Ed is altijd druk geweest met zijn hobby’s. Sinds zijn 8ste is ie percussionist. Eerst bij een trommelkorps, toen bij de harmonie en daarna bij percussie-orkest St. Michael in Ool. Onvergetelijke ervaring, zegt hij nu nog. Daar heeft hij ook een cd mee opgenomen. Prachtig. Hij is ook jarenlang tamboer maître geweest. ”Ja, ik loop graag voorop. En ik ben ook niet bang om te spreken”, geeft hij toe.
Zingen deed ie eigenlijk alleen tijdens vakanties in Frankrijk, met zijn tweede vrouw Annie. Dan wordt het hem even te veel: Annie is onlangs, na een lang gevecht tegen kanker, overleden. “Pour un flirt” zongen ze in Frankrijk altijd samen, karaoke. Annie was lid van Animato, en toen Ed zijn woensdagavond eindelijk vrij kon maken, werd hij twee jaar geleden, na lang aandringen van Annie, lid van Animato. Hij staat bij de bassen en krijgt veel energie van Animato. Hij ervaart het koor als een warme deken. Zeker nu, zo kort na het overlijden van Annie.
Wat feesten betreft: Annie en Ed hebben heel wat feesten georganiseerd, o.a. Salsafeesten, ook thuis. Prachtig was dat. Gezondheidsproblemen stopten ze dan even weg, in een doosje. Zo doet Ed dat: met doosjes.
Ook Angela heeft heel wat te stellen met haar gezondheid. Zij heeft leren leven met de diagnose kanker (met uitzaaiingen). Met name de komst van haar drie kleinkinderen kort na elkaar heeft haar erdoorheen gesleept. Haar huidige medicijnen houden haar gelukkig
heel goed: fris, actief en zonder pijn. Ze kan er wel een groot feest om vieren. Dat doet ze ook, en graag!
Jullie hielden altijd al van feestvieren. Hoe is dat nú, vragen we, in jullie situatie? Angela: Feesten is nu anders, het is nu meer genieten van het moment. Vroeger wist ik dat niet, intussen heb ik dat wel geleerd. Ed beaamt dat. Als ik me slecht voel, gaat Angela verder, verandert dat gevoel van genieten wel snel, maar als ik weer opkrabbel, pluk ik de dag!
Ook Ed en Annie hadden als motto “vier het leven, zo uitbundig mogelijk.” Angela en Ed hebben blijkbaar altijd hetzelfde idee van feesten gehad: op de eerste plaats muziek en dansen, lekker drankje erbij, en ook: vrolijke mensen om je heen. Allebei altijd flink carnaval gevierd, met groepen vrienden. Voor Ed was (en is!) niks te gek om te doen. Hij proest nog om zijn podiumoptreden in Linne met een luier om! (Wij stellen het ons voor…).
Echte Bourgondiërs, deze twee.
Of Animato goed kan feestvieren, vragen we. Ja, zeggen Angela en Ed tegelijk. We zijn lid van een warme club, we laten iedereen in z’n waarde, we kunnen allemaal onszelf zijn. Dat is fantastisch. Dat is die warme deken, zegt Ed. Daarom zijn onze feesten zo fijn.
Denk maar onze recente Moezelreis, die bij ons jubileum hoorde. Dat wás één groot feest. Als we ieders talenten gebruiken en iedereen in z’n kracht laten, kunnen we zo nog lang doorgaan, ook met feesten, vindt Ed. Ook als we wat ouder worden, kunnen we dat vasthouden, we passen ons vanzelf wel aan, sluit Angela daarop aan.
Over hoogtepunten van het koor hebben we het niet eens gehad met deze twee, die niet alleen echte feestelingen zijn, maar vooral ook enthousiastelingen: heel Animato vinden ze een hoogtepunt. Met zo’n fijne omgang onder elkaar en met zo’n geweldige dirigente, zegt Ed, ziet de toekomst van het koor er zonnig uit.
Wat een fijn slot van dit gesprek. Daar hoort een glaasje wijn of bier bij. Waarvan akte. Daar heeft de gastvrouw voor gezorgd. We proosten op het feest dat Animato heet.
Dankjewel Angela en Ed. Dankjewel Ivonne voor je feestelijke tafel!
Ivonne Plagge en Paul van Dooren
